आज सकाळचीच गोष्ट ... मुंबई सेन्ट्रल स्टेशनवर एक मुलगा आणि एक मुलगी हातात एक पोस्टर घेऊन उभे होते " डोनेशन फोर कॅन्सर पेशंट'" नेहेमीप्रमाणे घाईत असल्याने वॉट्सअप वर चॅट करता करता सवयीप्रमाणे पहिले आणि घाई घाईने निघाले... डोळ्यासमोरून टे पोस्टर काही सेकंदात दूर गेले खरे पण त्या शब्दांनी दिवसभर अस्वस्थ करून ठेवल.
असे पोस्टर हातात धरून खरच डोनेशन मिळतात का हा विचार जास्त अस्वस्थ करणारा होता. कुठलही निदर्शन म्हणा, मोर्चा म्हणा किंवा दुसरी कुठलीही गोष्ट म्हणा हातात पोस्टर धरून त्यावरतीसंदेशलिहून लोकांपार्यात आपला विचार पोहोचविण्यासाठी याचा वापर केला जातो. पण प्रत्येक माणूस इतका घाई गडबडीत असतो की तो विचार तरी करतो का? किवा त्या पोस्टरच्या माध्यमातून जो विचार त्या व्यक्तीला समाजापर्यंत पोहोचवायचा असतो निदान तो तरी पोहोचतो का? हे असे विचार जास्त अस्वस्थ करून जातात.
आता दिवस संपला ती दोन्ही मुला दिवसभर उन्हामध्ये उभी राहिली असतील.. हजारो लोक त्या ब्रिजवरून गेलेलं असतील.. काही डोळ्यांना ते पोस्टर दिसले ही असले.. काही हातानी मदत केली ही असले.. शेकडो डोक्यानी त्यावर विचार केला ही असले पण त्या पोस्टरच्या माध्यमातून जो नेमका विचार स्माजापार्यात पोहोचायचं असेल तो पोहोचला असेल का? त्यां मुलांचा हेतू कदाचित डोनेशन मागणे हा नसेल ही कदाचित त्या पोस्टरच्या माध्यमातून कॅन्सर ला मदत करण्याएवजी त्याच्या विरुद्ध लाड असेही त्यांना सुचवायचा असेल..
असो.. हा एक विचार मनात आल आणि तो तुमच्यापर्यंत पोहोचवावा असे मला वाटले...
No comments:
Post a Comment